ANDERLING tekst & taal

 

 

 

 

ANDERblog

AUGUSTUS 2017

Ik heb een vakantiekracht (VK).

En dat moet ik nog even laten bezinken. Normaal gesproken kan ik het werk prima alleen af, soms iets minder, maar dan wijs ik opdrachten (hoe jammer ook) af. Het hebben van een vakantiekracht is een nieuwe ervaring voor mij, maar wel eentje die van mij best een traditie mag worden. Mijn VK is een concullega (hebt u al bullshitbingo?) die precies andersom vertaalt: niet zoals ik van het Engels naar het Nederlands, maar van het Nederlands naar het Engels. Ik krijg dat soort opdrachten vrijwel nooit; mijn klanten zijn vrij goed op de hoogte van mijn serviceaanbod. Goed, ik krijg af en toe nog aanvragen voor vertalingen vanuit het Frans, maar dat hier nog een vertaalster Frans werkte is een halve carrière geleden.

Maar vlak nadat mijn VK zich bij mij had gemeld, kreeg ik ook een opdracht naar het Engels toe. Alsof ergens iemand het lot een zetje wilde geven. En meteen nadat die opdracht klaar was, kwam er weer iets binnen dat perfect in VK's straatje paste. Het lot was ons wederom goed gezind.

Ooit ben ik voor mijzelf begon om twee redenen: in Twente zijn vrij weinig vertaalbureaus en dus even zo weinig vacatures, en ik had eigenlijk ook helemaal geen zin om weer met nieuwe collega's te worden opgezadeld. Ik ben nou eenmaal niet die uitbundige alles-naar-zich-toe-trekker op een feestje die het leuk vindt om zo veel mogelijk mensen te leren kennen. En het bevalt me meer dan uitstekend, dat alleen werken. Af en toe eens een postbode of buurvrouw aan de deur, lekker mijn eigen tijd indelen, om half acht 's ochtends in pyjama aan de desktop zitten omdat je dán net zin hebt om te vertalen, heerlijk. 

Maar met jezelf praten levert ook alleen maar voorspelbare gesprekken op; en als je raam open staat dan heb je kans dat je buren denken dat er een steekje bij je los zit. Dus eigenlijk vind ik het wel gezellig zo, met z'n tweetjes. 

Ook weer niet té gezellig, natuurlijk. Ik moet nog wel een beetje baasachtig overkomen... :-)

 

10 MAART 2017 NIEUWE WEBSITE

Mijn oude website was een soort stoffig, oud webrelikwie geworden. Met nog steeds de tekst die ik, als prille onderneemster, snel in elkaar had gezet om toch maar een website te hebben. Maar in een wereld waarin de digitale snelweg maar voort blijft razen, leek het me toch wijsheid om eens even met de stofdoek te wapperen. En dus leest u dit bericht nu in een fris, nieuw uiterlijk. Met elke vrijdag een nieuw blog!